Uprawa szczawiu

Szczaw jest to wysoka bylina ozdobna z liści, z rodziny rdestowatych. W Polsce szczaw jest pospolity, rośnie na brzegach stawów, rzek i rowów. Rośnie do wysokości około 200 cm. Łodygę ma wzniesioną, a na górze rozgałęzioną; pędy kwiatostanowe rozgałęzione, łukowato przewieszające się.

Liście są duże, ciemnozielone, lancetowate, skórzaste, na brzegach faliste, a jesienią zmieniają kolor na czerwono-żółty. Szczaw kwitnie w lipcu i w sierpniu; ma drobne, niepozorne kwiaty, zielonkawe, które są zebrane w okazałe wiechy. Wiechowate kwiatostany są mało dekoracyjne. Roślina jest wykorzystywana w strefie przybrzeżnej do ozdoby oczek wodnych, w ogrodach bagiennych.

Wymagania glebowe

Szczaw dobrze rośnie w stanowiskach słonecznych do półcienistych, w podłożach gliniastych, wilgotnych, żyznych, wilgotnych, albo z wodą do 10 cm głębokości. Szczaw można rozmnażać przez podział, albo siew.

Terminy sadzenia

Uprawa szczawiu jest łatwa. Szczaw jest rośliną mrozoodporną. Trzeba rozmnażać go przez nasiona, wysiewane prosto do gruntu, albo jesienią przez podział. Szczaw na korzeniach często tworzy odrosty. Roślina lubi stanowiska słoneczne oraz glebę przepuszczalną, średnio żyzną.

Terminy zbiorów

Szczaw można zbierać na początku kwietnia; owoce w czasie dojrzewania, a korzeń jesienią, albo wiosną. Zdobyty surowiec, szczaw trzeba wysuszyć w temperaturze do 50oC. Szczaw trzeba przechowywać w światłoszczelnych pojemnikach. Korzeń szczawiu można kupić w niektórych internetowych sklepach zielarskich. Szczaw znajduje się w zagranicznych preparatach ziołowych. W Polsce szczaw można uzyskać ze stanu naturalnego, albo z upraw.

Zawartość cennych składników

Szczaw zawiera błonnik, białko, węglowodany, witaminę A, witaminę C, kwas foliowy, witaminę B oraz makroelementy: magnez, żelazo, wapń, fosfor, potas, mangan, miedź, selen. W szczawiu jest dużo kwasu szczawiowego. Jest to związek, który utrudnia wchłanianie wapnia i tworzy z nim nierozpuszczalne kryształki szczawianu wapnia. Te kryształki są odpowiedzialne za powstawanie kamicy nerkowej, dlatego nie wolno spożywać dużych ilości szczawiu. W czasie przygotowywania zupy szczawiowej, można dodać do niej mleko, śmietanę, albo jajko, które niwelują złe działanie kwasu szczawiowego.

Szczaw jest często stosowany w postaci ugotowanej i zmielonej. W Polsce bardzo znaną potrawą jest zupa szczawiowa, która jest podawana na ciepło, albo jako chłodnik. W Belgii szczaw jest podawany z ugotowanymi ziemniakami.

Uwaga! W szczawiu znajduje się kwas szczawiowy, który bardzo odwapnia kości.

Kwas szczawiowy może doprowadzić do bólu w stawach, w nerkach, a u dzieci do zahamowania wzrostu.

Szczaw jeżeli jest nadużywany i przedawkowany, jest niebezpieczny. Nadmierne ilości antrachinonów oraz szczawianów mogą doprowadzić do ostrej i długotrwałej biegunki, do zaburzeń wodno-elektrolitowych oraz kwasowo-zasadowych organizmu. Nadużywanie szczawiu może doprowadzić do zgonu. Dawka śmiertelna kwasu szczawiowego czystego to od 5 g do 15 g.

Szkodniki

Szczaw jest rośliną wytrzymałą i odporną. Trzeba usuwać z niego wiechowate kwiatostany, dlatego że ich rozwój powoduje usychanie liści odziomkowych.


28/06/2012 | | Warzywa
VN:F [1.9.16_1159]
Ocena: 2.3/5 (Głosowano: 3)

, , , , , , , , ,

Jeden komentarz

  1. 1 irena  | 08:52 | July 14th, 2012:

    witam!!!!!!!!! co mam zrobic mam szczaw w ogrodku posadzony i nigdy nie moge z niego korzystac ,otoz pierwszy kiedy wyrosl to scielam i wyrzucilm ,bo byl taki marny i mysle za juz jak odrosnie to zetne i zrobie sobie w sloiki a tu jak sito pogryziony w samych dziurach .scielam to i tez wyrzycilam i ledwo odskoczyl i znowu w dziurach CO MAM ZROBIC ?: PROSZE O RADE z gory dziekuje i pozdrawiam


Skomentuj ten artykuł